PSYCHOTERAPIA PSYCHODYNAMICZNA

W leczeniu zaburzeń emocjonalnych stosujemy psychoterapię psychodynamiczną, metodę opartą na teorii psychoanalitycznej. Jej najistotniejszym elementem jest założenie, iż działaniem człowieka, jego pragnieniami oraz wyborami życiowymi sterują wewnętrzne, nieświadome popędy oraz siły motywacyjne, między którymi często zachodzi konflikt. Objaw psychopatologiczny jest tu zjawiskiem wieloprzyczynowym; może wynikać zarówno ze wspomnianych wewnątrzpsychicznych konfliktów, jak i deficytów rozwojowych czy defektów organicznych. W przeciwieństwie do klasycznej psychoanalizy psychoterapia psychodynamiczna kładzie duży nacisk na dostosowanie techniki terapeutycznej do typu psychopatologii pacjenta. Preferujemy podejście pragmatyczne, uwzględniające w niektórych przypadkach konieczność wspomagania pracy psychoterapeutycznej farmakoterapią. Sesje odbywają się w pozycji siedzącej, w której utrzymywany jest kontakt wzrokowy pomiędzy pacjentem a terapeutą.
Nasz zespół współpracuje z Krakowskim Centrum Psychodynamicznym i czerpie z bogatego doświadczenia terapeutycznego jego założycieli - dr Piotra Drozdowskiego, mgr Janusza Kitrasiewicza oraz mgr Macieja Wilka. Właśnie na gruncie tego ośrodka ukształtował się w Polsce pragmatyczny sposób myślenia o psychoterapii psychodynamicznej.

Więcej informacji o psychoterapii psychodynamicznej:  Tutaj

PSYCHOTERAPIA SYSTEMOWA

W pracy z rodzinami stosujemy również metodę terapeutyczną, zwaną psychoterapią systemową (rodzinną). Dotyczy ona grupy osób, połączonych więzami krwi, małżeństwa lub adopcji. Rodzina traktowana jest tu jako system otwarty, pozostający w relacjach z innymi systemami, takimi jak środowisko szkolne dziecka, koledzy z pracy czy dalsza rodzina. Zakłada się, że problemy jednej osoby są wyrazem dysfunkcjonalności całego systemu a jednym z najważniejszych czynników, wywołujących dysfunkcje, jest tzw. przekaz rodzinny, czyli zespół wzorców zachowań, chorób, uzależnień czy relacji międzyludzkich, które poprzez proces wychowania w takim a nie innym kontekście rodzinnym przechodzą z rodziców na dzieci, by następnie zostać odziedziczonymi przez następne pokolenie. Najbardziej ogólnym celem terapii rodzin jest zmodyfikowanie dotychczasowych wzorców relacji między członkami rodziny oraz zmiana reguł komunikowania się. Umożliwia to zarówno rozwój rodziny jako całości, jak i pojedynczych jej członków. Cel ten osiąga się między innymi poprzez rozmowę, skłaniającą każdego członka rodziny do wypowiedzenia się w obecności terapeuty i pozostałych członków rodziny, oraz poprzez wspólną pracę nad tzw. genogramem.